Muhasebe ve Finansal Raporlama

50 Kritik Bilgi

Sınav İçin 50 Kritik Bilgi

Bu içerik, Muhasebe ve Finansal Raporlama dersi için sınav öncesi hızlı tekrar amacıyla hazırlanmıştır. Aşağıdaki 50 bilgi, dersin en kritik kavram ve ayrımlarını kısa ve net biçimde özetlemektedir.

Nasıl Kullanılmalı?

• Önce tamamını bir kez okuyun.
• Karıştırdığınız başlıkları ayrıca not alın.
• Deneme sınavlarından önce bu sayfayı tekrar edin.

Not:
Bu sayfa konu anlatımının yerine geçmez; hızlı tekrar ve ezber desteği içindir.

1.

Muhasebenin temel amacı, mali nitelikteki işlemleri kaydetmek, sınıflandırmak, özetlemek ve raporlamaktır.

2.

Muhasebenin temel denklemi varlıklar = kaynaklar şeklindedir.

3.

Dönemsellik kavramı, gelir ve giderlerin ait oldukları dönemde muhasebeleştirilmesini gerektirir.

4.

Kişilik kavramı, işletmenin sahiplerinden ayrı bir varlık olarak kabul edilmesini ifade eder.

5.

İhtiyatlılık kavramı, olası zararların dikkate alınmasını; olası kazançların ise kesinleşmeden kayda alınmamasını gerektirir.

6.

Yevmiye defteri, işlemlerin tarih sırasıyla ve madde halinde kaydedildiği temel defterdir.

7.

Büyük defter, yevmiye kayıtlarının hesap bazında sınıflandırıldığı defterdir.

8.

Mizan, hesapların borç ve alacak toplamları ile bakiyelerini topluca gösteren kontrol aracıdır.

9.

Dönen varlıklar, normal koşullarda bir yıl içinde nakde dönüşmesi veya tüketilmesi beklenen varlıklardır.

10.

Hazır değerler grubu, nakit ve nakde en yakın varlıkları kapsar.

11.

Hazır değerler ile menkul kıymetler aynı şey değildir; menkul kıymetler kısa vadeli yatırım amaçlı kıymetlerdir.

12.

Ticari alacaklar, mal ve hizmet satışlarından doğan alacaklardır.

13.

Diğer alacaklar, ticari işleme dayanmayan alacakları ifade eder.

14.

Stoklar, satılmak, üretimde kullanılmak veya tüketilmek amacıyla elde tutulan varlıklardır.

15.

Duran varlıklar, bir yıldan fazla kullanılan ve işletme faaliyetlerinde sürekli yer alan varlıklardır.

16.

Maddi duran varlıklar, fiziki varlığı olan ve bir yıldan fazla kullanılan aktif değerlerdir.

17.

Maddi olmayan duran varlıklar, fiziksel varlığı olmayan fakat ekonomik yarar sağlayan hak ve benzeri değerlerdir.

18.

Özel tükenmeye tabi varlıklar, işletildikçe ekonomik değeri azalan maden, petrol kuyusu ve taş ocağı gibi varlıklardır.

19.

Kısa vadeli yabancı kaynaklar, bir yıla kadar veya normal faaliyet dönemi sonuna kadar ödenecek borçlardır.

20.

Pasif karakterli hesaplar alacakla açılır, artışta alacaklanır, azalışta borçlanır.

21.

Ticari borçlar, mal ve hizmet alımlarından doğan borçlardır.

22.

Alınan avanslar henüz gelir değildir; gelecekte yerine getirilecek yükümlülük doğurur.

23.

Uzun vadeli yabancı kaynaklar, bir yıldan daha uzun sürede ödenecek borçları ifade eder.

24.

Vadesi bir yılın altına düşen uzun vadeli borçlar kısa vadeli yabancı kaynaklara aktarılır.

25.

Özkaynak hesapları alacak kalanı veren pasif karakterli hesaplardır.

26.

Sermaye yedekleri ile kâr yedekleri aynı değildir; sermaye yedekleri sermaye işlemlerinden, kâr yedekleri dönem kârından doğar.

27.

Geçmiş yıllar kârları ve zararları, önceki dönemlerden devreden sonuçları gösterir.

28.

Dönem net kârı özkaynakları artırır, dönem net zararı ise azaltır.

29.

Brüt satışlar net satış değildir; satış indirimleri düşüldükten sonra net satış mantığı oluşur.

30.

Satışların maliyeti doğrudan satılan mal veya hizmetle ilgili maliyetleri, faaliyet giderleri ise işletmenin faaliyeti sürdürme giderlerini gösterir.

31.

Gelir hesapları dönem içinde alacaklı, gider hesapları ise borçlu çalışır.

32.

Dönem sonunda tüm gelir ve gider hesapları 690 Dönem Kârı veya Zararı hesabına devredilerek kapatılır.

33.

Muhasebe dışı envanter fiilî sayım ve tespit, muhasebe içi envanter ise düzeltme kayıtları aşamasıdır.

34.

Envanter sadece sayım değil; sayım, değerleme ve düzeltme sürecidir.

35.

Stok sayımında fiilî yer değil, mülkiyet esastır.

36.

Tahakkuk esası, işlem ve olayların nakit hareketinden bağımsız olarak ait oldukları dönemde muhasebeleştirilmesini ifade eder.

37.

Finansal raporlamanın amacı, kullanıcıların kararlarında faydalı olacak finansal bilgiyi sunmaktır.

38.

Finansal tablolar ifadesi, aksi belirtilmedikçe genel amaçlı finansal tabloları ifade eder.

39.

Faydalı finansal bilgi; ihtiyaca uygun, gerçeğe uygun sunulmuş, karşılaştırılabilir, doğrulanabilir, zamanında ve anlaşılabilir olmalıdır.

40.

Tarihî maliyet, gerçeğe uygun değer, kullanım değeri/ifa değeri ve cari maliyet başlıca ölçüm esaslarıdır.

41.

TMS/TFRS, KGK tarafından yürürlüğe konulan standartlar, ekler ve yorumlardan oluşur.

42.

KGK, muhasebe ve denetim alanında standart belirleme, yetkilendirme ve kamu gözetimi işlevi gören merkezî kurumdur.

43.

KAYİK’ler TFRS’ye, bağımsız denetime tabi olup TFRS uygulamayan işletmeler BOBİ FRS’ye, diğer uygun kesim ise KÜMİ FRS’ye göre raporlama yapabilir.

44.

Yasal muhasebe kayıtları ile finansal raporlama çerçevesi her zaman birebir aynı değildir.

45.

Sermaye piyasasında finansal tablolar bakımından temel düzenleme II-14.1 sayılı Tebliğdir.

46.

Sermaye piyasasında kamuyu aydınlatma zamanında, tam ve doğru yapılmalıdır.

47.

Bağımsız denetim, finansal tablo ve diğer finansal bilgilerin doğruluğu ve standartlara uygunluğu hakkında makul güvence sağlar.

48.

İç denetçi işletmenin parçasıdır; bağımsız denetçi ise işletmeden bağımsızdır.

49.

Denetim standartları, denetçiye yol gösteren genel ilkelerdir; Türkiye’de BDS adıyla uygulanır.

50.

Bağımsız denetimde güncel yaklaşım risk tabanlı denetim yaklaşımıdır.