Finansal Yönetim ve Mali Analiz

50 Kritik Bilgi

Sınavda İşe Yarayacak 50 Kritik Bilgi

Bu sayfa, Finansal Yönetim ve Mali Analiz dersinin en kritik noktalarını kısa ve net şekilde tekrar etmek için hazırlanmıştır. Amaç uzun uzun konu anlatımı değil; hızlı bakışta temel mantığı, formülü ve sınavda sık sorulan ayrımları hatırlatmaktır.

50 Kritik Bilgi

1. Finansal yönetimin temel amacı şirket değerini maksimize etmektir.
2. Kâr maksimizasyonu, zaman ve risk boyutunu yeterince yansıtmadığı için tek başına yeterli değildir.
3. Temsil sorunu, ortaklarla yöneticilerin çıkarlarının her zaman aynı olmamasından doğar.
4. Kurumsal yönetim ilkeleri temsil sorununu azaltmaya yardımcı olur.
5. Nakit bütçesi kısa vadeli fon ihtiyacını görmek için hazırlanır.
6. Minimum kasa düzeyi, işletmenin güvenli faaliyetini sürdürebilmesi için gereklidir.
7. Proforma gelir tablosu ve proforma bilanço tahmini finansal tablo örnekleridir.
8. Satışların yüzdesi yönteminde satışla birlikte değişen ve değişmeyen kalemler ayrılır.
9. Ek finansman ihtiyacı, satış artışı sonucu doğan varlık ihtiyacının spontane kaynaklarla karşılanamayan kısmıdır.
10. Katkı payı = satışlar - değişken maliyetlerdir.
11. Başabaş noktası, toplam gelir ile toplam maliyetin eşit olduğu noktadır.
12. Başabaş üretim miktarı = sabit maliyet / birim katkı payı.
13. Faaliyet kaldıracı sabit faaliyet giderlerinden doğar.
14. Faaliyet kaldıraç derecesi, satış değişiminin FVÖK üzerindeki büyütücü etkisini gösterir.
15. Finansal kaldıraç, borç kullanımının özsermaye getirisi üzerindeki etkisidir.
16. Aktif kârlılığı borç maliyetinden yüksekse finansal kaldıraç olumlu çalışabilir.
17. Aktif kârlılığı borç maliyetinden düşükse borç ortaklar aleyhine çalışabilir.
18. Finansal başabaş noktası, borçlu ve borçsuz yapının hisse başına kazancı eşitlediği FVÖK düzeyidir.
19. Toplam kaldıraç = faaliyet kaldıracı × finansal kaldıraç.
20. Toplam kaldıraç, satış değişiminin hisse başına kâr üzerindeki toplam etkisini gösterir.
21. Sermaye maliyeti, işletmenin kullandığı fonların maliyetidir.
22. Özsermaye bedava kaynak değildir; yatırımcının beklediği getiri onun maliyetidir.
23. Borç maliyeti vergi sonrası dikkate alınır.
24. AOSM = ağırlıklı ortalama sermaye maliyetidir.
25. AOSM yatırım projelerinde minimum kabul edilebilir getiri oranıdır.
26. Getiri AOSM’nin üzerindeyse proje değer yaratabilir.
27. Verginin olmadığı mükemmel piyasalarda MM’ye göre şirket değeri sermaye yapısından bağımsızdır.
28. MM’nin ikinci önermesine göre borç arttıkça özsermaye maliyeti yükselir.
29. Trade-off teorisi, vergi kalkanı ile finansal sıkıntı maliyetlerinin dengesini açıklar.
30. Pecking order teorisi finansman sırasını açıklar: iç kaynak → borç → hisse senedi.
31. İşletme sermayesi yönetiminin temel amacı likidite ile kârlılık arasında denge kurmaktır.
32. Net işletme sermayesi = dönen varlıklar - kısa vadeli borçlar.
33. İhtiyatlı politika daha yüksek likidite, daha düşük risk ve görece daha düşük kârlılık demektir.
34. Atak politika daha düşük likidite ve daha yüksek risk pahasına daha yüksek kârlılık sağlayabilir.
35. Şirketlerin nakit tutma nedenleri: işlemler, ihtiyat ve spekülatif amaçlardır.
36. Ortalama tahsil süresi uzarsa işletme sermayesi ihtiyacı artabilir.
37. Stok devir hızının düşmesi stokların yavaş döndüğünü gösterebilir.
38. Yatırım projelerinin değerlendirilmesi sermaye bütçelemesi olarak da adlandırılır.
39. Yatırım kararlarında esas olan muhasebe kârı değil, nakit akımıdır.
40. Geri ödeme süresi, yatırımın kendini ne kadar sürede geri ödediğini gösterir.
41. NBD pozitifse proje değer yaratabilir.
42. İVO, NBD’yi sıfıra eşitleyen iskonto oranıdır.
43. Kârlılık endeksi 1’in üzerindeyse proje kabul edilebilir.
44. Birleşme ve satın almaların en önemli motivasyonu sinerji yaratmaktır.
45. Ölçek ekonomisi, daha yüksek hacim sayesinde birim maliyetin düşmesidir.
46. Birleşme sonrası kültür çatışması ve entegrasyon sorunları ciddi risk yaratabilir.
47. Bilanço belirli bir tarihteki mali durumu, gelir tablosu belli dönemdeki performansı gösterir.
48. Dikey analiz kompozisyonu, yatay analiz dönemsel değişimi gösterir.
49. Kâr ile nakit aynı şey değildir; nakit akım tablosu mutlaka ayrıca yorumlanmalıdır.
50. Leasing duran varlık kullanım hakkının finansmanıdır; faktoring kısa vadeli alacak, forfaiting ise daha çok dış ticaret kaynaklı orta-uzun vadeli alacak finansmanıdır.

Hızlı Son Tekrar Notu

Sınav öncesi özellikle şu başlıklara bir daha bakılması önerilir: başabaş ve katkı payı, faaliyet-finansal-toplam kaldıraç, AOSM, sermaye yapısı teorileri, işletme sermayesi politikaları, NBD-İVO-kârlılık endeksi, finansal oranlar ve leasing-faktoring-forfaiting ayrımı.